mijn voeten
die het gras aaien,
druppels dauw strelen
elke teen.
koude grond,
fris graswarme lucht die
gonst van
verliefdheid engenot.
laat ons nog een laatste keer
lente zijn,een laastste liefde.
een laatste ongekendeliefde.
:: update: dit gedicht heeft de poeziewedstrijd Seizoenen Om Te Zoenen gewonnen en is uit meer dan 100 inzendingen gekozen ::
