neem me mee op een wandeling
en vertel over
brussel en
de tijd.
laat me zien hoe je de gebouwen van elkaar kan onderscheiden.
en leer mij
leer mij talen en feiten, misschien iets over het heelal?
maar vooral
de liefde.
onvoorwaardelijke liefde voor oma, het leven en alles wat je dierbaar was.
Geniet van de kalmte in huis,
van je eigen plek aan je bureau.
het is een lange dag geweest.
rust maar.
rust maar in vrede opa.
ik wens
jou
alles.
dat je weer mijn kleine meisje wordt,
en denken aan poppen.
dat we weer samen zullen lopen
of stappen.
dat we weer samen zullen zijn
of lachen
dat ik jou kussen mag
of meer.
misschien moet ik ook maar eens iets langere posts schrijven zoals Vuur dat doet (een zeer mooi meisje heb ik recent ontdekt!),
vaak tintelen mijn handen maar telkens is er iets dat me tegenhoud…
Is het het feit dat ik sneller denk dan ik typ?
Of dat ik vaak gewoon toetsen indruk en dan hoop dat de woorden op het scherm verschijnen?
Of zou het de tijd zijn?
Ach, dat laatste is mischien nog het gemakkelijkste om een mouw aan te passen.
GlennDavid (met een ooronsteking en een snotvalling…!)
mijn gedachten stoppen waar mijn stem overslaat.
zing voor mij.
heel mijn gezicht
alsof het door een glazen wand is heengelopen.
zal ik je vasthouden?
zal ik je aanraken?
nee,
zing voor mij
 | Marie op mijn grootvader |
 | Valerie op misschien |
 | Anne van der Ven op mijn grootvader |
| Marie op ik ben de vrouw van den vos… |
 | Tessa op over jongens, mannen, meisjes … |
